"Follow us to get all the news about the team and our adventures.
We would love to get in touch with our number one fans!"
nk j70 wolken en blauwe plekken

Hips don’t lie. Wolken wel.

De afgelopen weken fascineert mijn kont mij meer dan ooit. Mijn heupen ook trouwens. Ik staar vol ongeloof onder de douche even naar de plekken die ik mijn hele leven al inzeep zonder erop te letten. Het was de maandagavond na het NK J70 toen ik mij opeens afvroeg of ik een grote ontdekking had gedaan.

Het was 1921 toen Einstein de Nobelprijs kreeg voor een natuurkundig inzicht. Iets met licht. Het fijne zal je er niet van begrijpen, ik ook niet, maar het volgende moet je onthouden: zonder licht, geen kleur. Ik heb een hypothese, eentje waarin mijn kont de hoofdrol speelt, en jullie zijn de eerste met wie ik dit natuurkundig fenomeen deel.

“De ontwikkeling van een bui is omgekeerd evenredig aan de ontwikkeling van een ‘blauwe’ plek”

Niet te ontbreken parameter A: het k*tliertje op de J70.

Dagboek van een bootie:

Zondagavond: Blauwe randen worden zichtbaar
Maandagavond: Een altocumulis patroon vult de blauwe randen met paarstinten
Dinsdagavond: Het cumulispatroon sterkt aan in kracht en eindigt in zwarte vlekken
Woensdagavond: Een vleugje donkergrijs laat de cumulus stapelen
Donderdagavond: Geel? Donkerbruin? Een tegengesteld onrustig beeld.

Wat zal er gebeuren? Trekt het spectaculaire kleurenfenomeen linksom? Rechtsom? Neemt deze af in sterkte en eindigt de boel op mijn heup? Ik weet het niet. Net als het weekend ervoor probeer ik mijn weg te vinden in alle kleuren die zich opstapelen en bovendien zeer doen. K*tparameter A.

Met een windje dat alle schapen van de dijk blies, startten we tijdens het NK voor de deur van Pampus. De harde zuidwesten wind was overal. Zou de bui linksaf gaan over Muiden? Of haar weg vinden over Durgerdam richting het Paard? Tacken op de header, prima. Maar afhankelijk van de druk die zich razendsnel over het veld verplaatste in het spreader rakje alsnog de bear away wijzigen voor een gybeset, tsja, das wel wisselende druk op de meter nauwkeurig.

Varen onder de pot met goud

We hebben alle kleuren in buien voorbij zien komen, met als kers op de taart meerdere regenbogen per dag die bont ontploften in de zwarte, grijze, bruine, paarse, blauwe wolken. Het was prachtig, maar damn! wat kwamen we een hoop gewicht te kort. Wat had het fijn geweest als we nog een extra kontje tussen die liertjes hadden kunnen proppen. Waren onze booties het enige probleemgebied? Nope. Iets te veel wipe outs en iets te weinig snelheid downwind behoorden ook tot de issues. Vrouwen met issues…pff!

Het seizoen is officieel over. Terwijl ik achter mijn laptop de half los gekomen velletjes van mijn vingers pluk is het weer zo’n donkere grauwe dag. Geen haar op mijn hoofd die er aan denkt om een strandwandeling te gaan maken, of lekker met de hond naar het bos te gaan. Het is alweer koud en nat. Maar het waait wel. IJspegels, Goofies, wintertrainingen bij Waterland en aan de bak voor het nieuwe Eredivisieseizoen: wij ladies gaan ons weer prima vermaken deze winter.

De verwachting: Winterse buien, wind & blauw van de kou.
Maar: liever een blauwe neus, dan een blauwe kont.

Photocredits: michahilliges-sailphotografer

Trackback van jouw site.

Powered by
  • Home Icon 2
  • Home Icon 6
  • Logo Gybeset
  • IYCA
  • Webshop Support
  • Villagepump
  • Biesterbos Logo

    Latest video

    Seizoen samenvatting

    Voorbeschouwing start Eredivisie